گفت : « به خدا قسم كه با ما برائت و آزادى از خداوند نيست ( يعنى از سخط و عذاب او ) ؛ و بين ما و خداوند خويشاوندى نيست ؛ و ما بر خداوند حجتى نداريم ؛ و تقرب به خدا حاصل نكنيم مگر به اطاعت و فرمانبردارى . و هر كس از شما مطيع خداوند باشد ، فايده دارد به [ حال ] او ولايت و دوستى ما ؛ و هر كس فرمانبردار خدا نباشد از شماها ، ولايت ما به او نفعى نرساند . واى بر شما مغرور نشويد ؛ واى بر شما مغرور نشويد » « 1 » . و هم در كافى شريف است كه حضرت باقر العلوم - عليه السلام - فرمود : « رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - ايستاد بر « صفا » پس فرمود : " اى اولاد هاشم ، اى اولاد عبدالمطّلب ، من رسول خدا هستم به سوى شما و من شفقت دارم نسبت به شما ؛ و همانا عمل من براى خود من است ، و از براى هر يك از شما عمل اوست . نگوييد كه محمد از ماست و زود است كه ما داخل شويم در آن‌جايى كه او داخل شود . نه ! به خدا قسم ، اى بنى عبدالمطلب ، دوستان من از شما و غير شما نيست مگر پرهيزگاران . آگاه باشيد كه من نمىشناسم شما را روز قيامت در صورتى كه بياييد و حمل كرده باشيد دنيا را به پشت‌هاى خود ، و مردم ديگر بيايند نزد من در صورتى كه آخرت حمل آنهاست " » « 2 » .

--> ( 1 ) - عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام قَالَ : « يَا مَعْشَرَ الشِّيعَةِ ، شِيعَةِ آلِ مُحَمَّدٍ ، كُونُوا النُّمْرقَةَ الْوُسْطَى ، يَرْجِعُ إِلَيْكُمُ الْغَالِي ، وَيَلْحَقُ بِكُمُ التَّالِي » . فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ ، يُقَالُ لَهُ سَعْدٌ : جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا الْغَالِي ؟ قَالَ : « قَوْمٌ يَقُولُونَ فِينَا مَا لا نَقُولُهُ فِي أَنْفُسِنَا ، فَلَيْسَ أُولَئِكَ مِنَّا وَلَسْنَا مِنْهُمْ . قَالَ : فَمَا التَّالِي ؟ قَالَ : « الْمُرْتَادُ يُرِيدُ الْخَيْرَ ، يُبَلِّغُهُ الْخَيْرَ يُؤجَرُ عَلَيْهِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا » ، فَقَالَ : « وَاللَّهِ مَا مَعَنَا مِنَ اللَّهِ بَرَاءَةٌ وَلا بَيْنَنَا وَبَيْنَ اللَّهِ قَرابَةٌ وَلا لَنَا عَلَى اللَّهِ حُجَّة . وَلَا نَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ إِلَّا بِالطَّاعَةِ ، فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مُطِيعاً لِلَّهِ تَنْفَعُهُ وَلَايَتُنَا . وَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ عَاصِياً لِلَّهِ لَمْ تَنْفَعْهُ وَلَايَتُنَا وَيْحَكُمْ لَاتَغْتَرُّوا ! وَيْحَكُمْ لَاتَغْتَرُّوا ! » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 75 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الطاعة و التقوى » ، حديث 6 ) ( 2 ) - عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام قَالَ : « قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله و سلم عَلَى الصفَاء ، فَقَالَ : يَا بَنِي عَبْدِالْمُطَّلِبِ ، إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ ، وَإِنِّي شَفِيقٌ عَلَيْكُمْ ؛ وَإِنَّ لِي عَمَلِي وَلِكُلِّ رَجُلٍ مِنْكُمْ عَمَلَهُ . لَاتَقُولُوا إِنَّ مُحَمَّداً مِنَّا وَسَنَدْخُلُ مَدْخَلَهُ . فَلَا وَاللَّهِ ؛ ما أَوْلِيَائِي مِنْكُمْ وَلَا مِنْ غَيْرِكُمْ يَا بَنِي الْمُطَّلِبِ إِلَّا الْمُتَّقُونَ . أَلَا فلا أَعْرِفُكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تَأْتُونَ تَحْمِلُونَ الدُّنْيَا عَلَى ظُهُورِكُمْ وَيَأْتُونَ النَّاسُ يَحْمِلُونَ الآخِرَةَ . . . » . ( الكافي ، ج 8 ، ص 182 ، حديث 205 )